Sławomir Jerzy Chmiel

Kompleksowy Menedżerski Serwis

Telefon

+48 602 323 344

Siedem kultur kapitalizmu

To obowiązkowa lektura dla osób pracujących w międzynarodowym środowisku biznesowym. Autorzy w zajmujący sposób przybliżają kulturę biznesową – i nie tylko – siedmiu wiodących (w owym czasie) gospodarek świata: USA, Japonii, Wielkiej Brytanii, Francji, Niemiec, Holandii i Szwecji.

Książka zawiera też propozycję siedmiu parametrów oceny kultury. Ciekawostką jest to, że dla wszystkich z nich USA i Japonia znajdują się na przeciwstawnych biegunach – co może oznaczać, że w kwestii biznesowej efektywności nie ma kultur słuszniejszych i mniej słusznych.

Autorzy sympatyzują z jedną z w.w. kultur; sprawdźcie z którą.

 

Pułapki myśleniaDaniel Kahneman i (nieżyjący już) Amos Twerski stworzyli nową dziedzinę wiedzy – heurystykę poznawczą – zajmującą się badaniem zasad funkcjonowania ludzkiego umysłu i błędami wnioskowania, które sprawiają, że większość z nas, nie rozumiejąc świata i odbierając go bardzo powierzchownie,  jest podatna na manipulację.

Czytając tę książkę zdacie sobie sprawę z tego, jak odbieramy rzeczywistość i jak tworzymy własne wyobrażenia i (często błędne) poglądy, dla których jesteśmy nieraz gotowi iść na barykady!

Lektura tej książki to fascynująca podróż wgłąb własnego umysłu, który, jak się okazuje, jest na ogół dość leniwy, co niekiedy bywa dobre, ale też i zgubne.

 

Praktyka zarządzaniaPeter Ferdynand Drucker był człowiekiem wyjątkowym, którego większość obecnych guru zarządzania uważa za swojego mistrza. Warto przeczytać wszystkie jego dzieła, pamiętając, że nauka o zarządzaniu, to dzieło jego życia.

Drucker sam siebie nie określał mianem doradcy, czy eksperta od zarządzania, a jedynie … pisarzem. Praktyka zarządzania jest książką wybitną, gdyż mimo upływu kilkudziesięciu lat od ukazania się, praktycznie nic nie straciła na swojej aktualności i adekwatności. Jest to pozycja fundamentalna dla wszystkich menedżerów oraz doradców biznesowych.

Zrozumiecie zadania menedżera związane z zarządzaniem biznesem, pracownikiem i pracą oraz rolę i strukturę zarządu.

Łańcuch krytyczny
Nauka o zarządzaniu ma charakter empiryczny, bierze się z obserwacji spektakularnych sukcesów lub porażek firm.  Wątki teoretyczne pojawiają się dość rzadko i jednym z takim wyjątków okazała się teoria ograniczeń, którą Elijahu M. Goldratt w bardzo ciekawy sposób zastosował do efektywnego zarządzania projektami. Koncepcja łańcucha krytycznego stanowi alternatywę do powszechnie stosowanej metody ścieżki krytycznej i ma wielu gorących zwolenników, ale też i nieprzejednanych krytyków. Sprawdziła się jednak w praktyce.

Łańcuch krytyczny, to powieść. Czyta się ją łatwo i przyjemnie, śledząc poszukiwania przez bohatera lepszego sposobu zarządzania projektami.

Cel 1
Druga pozycja autorstwa Goldratta odnosi się do zastosowania teorii ograniczeń (TOC – Theory of Constraints) do zarządzania procesami produkcyjnymi. Książka Cel 1. Doskonałość w produkcji jest również powieścią – tym razem o losach menedżera, który gorączkowo szuka rozwiązania problemu braku efektywności produkcji w firmie, gdzie jest zatrudniony i w końcu go znajduje, osiągając niesamowite rezultaty.

Staje się to możliwe, dzięki umiejętności bohatera do obserwacji życia i znajdowania inspiracji  nawet podczas wycieczki skautów…

Lektura obowiązkowa dla zwolenników lean manufacturing.

 

Cel 2
Konsekwentnie idąc za ciosem, Goldtatt przekonuje nas, że teorię ograniczeń można zastosować z powodzeniem, nie tylko do zarządzania projektami lub procesami produkcyjnymi, lecz także całym biznesem.

Książka Cel 2. To nie przypadek jest kontynuacją losów bohatera Celu 1, którego czeka obecnie dużo większe wyzwanie.

Wyzwaniem intelektualnym jest też lektura tej książki, będącej pogłębioną analizą organizacji biznesowej w ujęciu ograniczeń systemowych. Jak je identyfikować i co z nimi robić, to kluczowe zagadnienie wszystkich zarządów przedsiębiorstw.

 

Piąta dyscyplinaPrzyznam się, że po przeczytaniu tej książki długo żyłem w euforii. Miałem wrażenie, że oto doznałem wyższego wtajemniczenia i teraz wiem już, jak należy projektować uczącą się organizację.

Piąta dyscyplina, to książka przełomowa, a jej autora, Petera Senge okrzyknięto „strategiem wieku”. Sformułował on pięć kryteriów, które należy spełnić, żeby organizacja funkcjonowała jak żywy organizm, ucząc się i ciągle doskonaląc. Wiele firm przypomina bowiem na wpół sparaliżowane monstra, w których komunikacja i współdziałanie między naczelnym kierownictwem (mózg), a resztą firmy (ciało) jest silnie zakłócone. Cud, że trwają.

Tytułowym piątym kryterium jest myślenie systemowe. Fascynujące!

Droga ToyotyW trakcie kursu menedżerskiego w Japonii poznałem ich nowatorską koncepcję zarządzania. Polecam jej twórcze adaptowanie na grunt krajów o odmiennych kulturach biznesowych.

Droga Toyoty, to kompendium zarządzania operacyjnego, przedstawiające spójną, czternastopunktową koncepcję prowadzenia firmy. Kierownictwo Toyoty nie robi tajemnicy z tego, w jaki sposób firma ta osiągnęła sukces. Wie bowiem, że koncepcja to jedno, a jej wdrożenie, to już zupełnie inna kwestia. Wiele firm próbowało wdrażać w całości lub w części rozwiązania Toyoty, ale niewielu się to udało. Tajemnica tkwi w nadrzędnym założeniu, Toyoty które brzmi: zanim zaczęliśmy budować samochody, budowaliśmy ludzi.

Performance pipelineDrucker twierdził, że żadna organizacja nie jest lepsza od swojego kierownictwa. Jeżeli menedżerowie nie wykonują należycie swojej pracy, za to ochoczo zajmują się czynnościami i zadaniami przynależnymi do niższych stanowisk, to trudno w takich warunkach zbudować i wdrożyć strategię oraz uzyskać wyższą efektywność działania.

Koncepcja Performance Pipeline jest rozwinięciem Leadership pipeline, która precyzyjnie definiuje role menedżerów na poszczególnych szczeblach zarządzania, począwszy od specjalisty, a skończywszy na CEO. Jest to świetne narzędzie „ustawienia organizacji” i warunek konieczny dla operacjonalizacji strategii oraz właściwego zarządzania przez cele.

On becoming a leaderBadaniu przyczyn dla których jesteśmy skłonni podporządkować się innym ludziom (liderom) Warren Bennis poświęcił swoje życie zawodowe, stając się autorytetem w dziedzinie przywództwa.

Książka On becoming a leader zawiera pogłębioną analizę cech przywódcy i rekomendacje odnośnie tego, jak należy żyć i co warto w sobie rozwijać, żeby inni byli skłonni uznać w nas lidera.

Przywództwa można się nauczyć. Ujawniając nieco treść książki mogę zdradzić, że przywódca musi być autentyczny, czyli oryginalny. Ci, którzy naśladują innych, podążają za modą lub martwią się o to, co inni o nich myślą nie nadają się na liderów.

Black swanKsiążkę zaliczam do dzieł przełomowych. Autor rzucił w niej zupełnie nowe światło na nasze postrzeganie prawdopodobieństwa. Tytułowy Czarny łabędź, to coś, co nie powinno się zdarzyć, ale się zdarzyło lub coś co było pewne, ale nie zaistniało. Historia rozwoju ludzkiej cywilizacji to okresy stagnacji między jednym czarnym łabędziem (kryzysy finansowe, katastrofy, wojny, odkrycia), a drugim.

Tradycyjny rachunek prawdopodobieństwa jest bezradny w odniesieniu do tej klasy zjawisk, podobnie zresztą jak metody zarządzania ryzykiem. Taleb uświadamia nam, jak bezmyślne stosowanie rozkładu Gaussa do opisu zdarzeń nie poddających się temu rozkładowi, prowadzi nas na manowce.  Podatni na to są zwłaszcza „eksperci od przeszłości”, potrafiący post factum wytłumaczyć wszystko, ale nie umiejący przewidzieć niczego.

Sztuka zwycięstwaStarożytni Rzymianie słusznie twierdzili, że słowa jedynie pouczają, zaś przykłady pociągają. Generał Douglas McArthur jest jedną z tych postaci, które mogą być przykładem dla wielu – i to nie tylko wojskowych. Jako lider sprawdził się w różnych obszarach działalności, uzyskując wszędzie ponadprzeciętne rezultaty.

Książka przytacza zasady, którymi się kierował oraz liczne przykłady jego działań w obszarze przywództwa i zarządzania. Ludzie, którzy z nim pracowali wspominali po latach, że to był szczególny rodzaj przywództwa, a praca dla generała była dla nich zaszczytem i przyjemnością.

AdizesMetoda dr Ichaka Adizesa określania, na którym etapie cyklu życia znajduje się dana organizacja i jakie wyzwania są z tym związane, jest niezwykle przekonująca, spójna i oparta na ogromnym doświadczeniu oraz zmyśle obserwacyjnym autora. Dzięki licznym przykładom z życia i pogłębionej refleksji (chwilami miałem wrażenie, jakbym słuchał mądrości rabina) książkę czyta się lekko i przyjemnie.

Jest to obowiązkowa lektura dla założycieli firm i przedsiębiorców, którzy parają się zarządzaniem oraz dla członków zarządów i rad nadzorczych. Myślą przewodnią książki jest: Dobre zarządzanie to nie maraton. To sztafeta. To, co było słuszne i dobre na jednym etapie rozwoju firmy może być dla niej zabójcze na innym. Nieświadomość tego faktu powoduje, że: Założyciele są dla swoich firm największym kapitałem, ale jednocześnie są dla nich największym zagrożeniem.